เฉี้ยงพัทลุง
| ชื่อพันธุ์ | - | เฉี้ยงพัทลุง (Chiang Phatthalung) |
| ชนิด | - | ข้าวเจ้า |
|
ประวัติพันธุ์ |
- |
เป็นข้าวพันธุ์พื้นเมือง มีชื่อเดิมหลายชื่อได้แก่ ขาวกาหวิน เปอร์วิต ขาวมาเล บางแก้ว นายเฉี้ยง ทองเรือง ชาวนาอำเภอป่าบอน จังหวัดพัทลุง ได้นำข้าวพันธุ์นี้จากอำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง ไปปลูกที่ตำบลบ้านใหม่ อำเภอระโนด เป็นครั้งแรก เมื่อปี พ.ศ. 2517 เพื่อแก้ปัญหาความแห้งแล้ง ฝนทิ้งช่วงปลายฤดู และเป็นที่นิยมปลูกแพร่หลายในเวลาต่อมา ในปี พ.ศ. 2530 สถานีทดลองข้าวปัตตานีได้เก็บรวบรวมข้าวพันธุ์ดังกล่าวจากแปลงนาเกษตรกรในอำเภอระโนด จังหวัดสงขลา และคัดเลือกแบบหมู่จนได้สายพันธุ์เฉี้ยงพัทลุง |
| การรับรองพันธุ์ | - | คณะกรรมการวิจัยและพัฒนากรมวิชาการเกษตร มีมติให้เป็นพันธุ์แนะนำ เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน 2537 |
| ลักษณะประจำพันธุ์ | - | เป็นข้าวเจ้า สูงประมาณ 150 เซนติเมตร |
| - | ไวต่อช่วงแสง | |
| - | อายุเก็บเกี่ยว ประมาณกลางเดือนมกราคม | |
| - | ใบสีเขียว ใบธงแผ่เป็นแนวนอน คอรวงยาว รวงยาวปานกลาง ระแง้ค่อนข้างถี่ | |
| - | เมล็ดข้าวเปลือกสีฟาง | |
| - | ระยะพักตัวของเมล็ดประมาณ 1 สัปดาห์ | |
| - | เมล็ดข้าวเปลือก ยาว x กว้าง x หนา = 9.8 x 2.5 x 1.8 มิลลิเมตร | |
| - | เมล็ดข้าวกล้อง ยาว x กว้าง x หนา = 6.7 x 2.1 x 1.6 มิลลิเมตร | |
| - | มีท้องไข่ปานกลาง | |
| - | ปริมาณอมิโลส 27% | |
| ผลผลิต | - | ประมาณ 470 กิโลกรัมต่อไร่ |
| ลักษณะเด่น | - | ให้ผลผลิตค่อนข้างสูง |
| - | สามารถปรับตัวได้ดีทั้งในพื้นที่ที่เป็นนาดอน และนาลุ่ม | |
| - | คุณภาพการสีดี | |
| ข้อควรระวัง | - | อ่อนแอต่อโรคไหม้ |
| พื้นที่แนะนำ | - | ภาคใต้ |
